2 ay olmuş bloga dokunmayalı. Tabii uzun zamandır blogla haşır neşir biri olan değilim fakat kendimden daha iyi bir performans beklerdim. Şimdi tam gaz devam.
2 yıl göz açıp kapayıncaya kadar geçti. "Sayılı gün çabuk geçer" derler de inanmazdım. "2 yıl nasıl bitecek?" diye hayıflandım durdum. Ama bu arada aileden ayrı yaşamanın tecrübesini de edinmiş oldum. Çok da marifet bir şey değil tabii, aileden uzakta üniversite okuyan tek ben değilim. Şu anda adını hatırlamadığım liseden bir hocamın gazına geldim. "Emelciğim ben ailemin yanında üniversite okudum, tavsiye etmiyorum" diyerek kanıma girdi. Gençlik, asilik zırvalıkları derken kendimi normalde ikamet etmek istemediğim bir yerde buldum.
Burada kıssadan hisse yapmayacağım, haddime değil. Sadece okulum bittiği ve eve temelli döneceğim için çok mutluyum. İstanbul'dan sıkılanları Çerkezköy'e davet ediyorum. Gerçekten kıymetini anlıyorsunuz.
Sevgiler.
