-Sana bir kaç soru soracağım.
Anna bıkkınlıkla cevap verdi. Gücü kalmamıştı.
-Pekala.
-Öncelikle şunu öğrenmek istiyorum. Kocan nerede?
-Başkasıyla yaşıyor.
-Ne zamandan beri?
Soru karşısında şaşırmıştı. Kızarmış gözleriyle doktora baktı.
-Sanırım... altı aydır.
Bir anda doktorun kafasının içindekileri gördü sanki.
-Beni bir tek onun alacağını mı düşünüyorsun?
-Sanırım, evet.
Aslında bilmiyordu. Belki ölüydü, belki de gerçekten düşündüğü gibiydi. Altı aydır Joshua'dan haber alamamıştı. Tek bildiği iş için Avrupa'ya gittiğiydi.
İlk zamanlar sık olmasa da birbirlerini arıyorlardı. Anna onu ne kadar özlediğini ve ne zaman geleceğini sorduğunda Joshua işlerin yoğun olduğunu ve yakın zamanda bunun mümkün olmadığını söylüyordu. Her seferinde de telefonu bir telaşla kapatıyordu.
Daha sonra telefon konuşmaları seyrekleşti ve artık kocasının telefondaki sesi sanki tamamen bir yabancıya aitti. Her seferinde telaşla kapanan telefonun meşgul tonu her şeyi anlamasına yetmişti. Artık uzatmanın bir anlamı yoktu onun için.
Günler böylece geçip gidiyordu. Ta ki elleri dolu olarak marketten eve döndüğü gün kendini bir hırsız - polis kovalamacasının tam ortasında bulana kadar. Herkes gibi saklanacak yer ararken poşetler yerlere saçıldı. Mermi, kalbinin biraz üzerine isabet etmişti. Bilinci kaybolmadan önce tek düşündüğü, bir an önce Joshua'nın bunlardan haberdar olmasıydı.
-devamı gelecek-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder